Aysun Torpil Erten
Üretim pratiğimde İçmimar olarak uzun yıllar tasarım ve uygulama alanında çalışmak, formun mekânla ve insanla kurduğu ilişkiyi deneyimlememe olanak sağladı. Bugün demir gibi endüstriyel bir malzeme ile çalışırken form, denge, güç...
Sanatçı Hakkında
Üretim pratiğimde İçmimar olarak uzun yıllar tasarım ve uygulama alanında çalışmak, formun mekânla ve insanla kurduğu ilişkiyi deneyimlememe olanak sağladı. Bugün demir gibi endüstriyel bir malzeme ile çalışırken form, denge, güç, kontrol, direnç kavramlarını yalnızca fiziksel özellikleriyle değil, insanın kendisiyle, çevre ve etik varoluşuyla kurduğu ilişkiler üzerinden ele alıyorum. Bu araştırma doğal olarak toplumlar, mitolojiler, insanlık tarihi ile bireyin kırılma anlarından izler taşıyor. Demir; malzeme olarak benim için sınırları ve alışılmış davranış biçimleri olan bir direnç alanıdır. Kaynak, dövme, bükme ve birleştirme yöntemleriyle malzemenin sertliğini ve ağırlığını yeniden yorumluyorum. İncelen, ritim ve form kazanan metal; kendi fiziksel doğasını korurken alışılmış işlevinin dışına çıkıyor. Amacım ise demiri başka bir biçime dönüştürmekten çok, bıraktığı his ve çağrışım ile merakı tetikleyerek, sorgulamak böylece malzeme ve kavram arasındaki gerilimli zıtlıkları görünür kılmaktır. Turnalar serisinde demirin sertliği ile uçuşun hafifliği arasındaki karşıtlık üzerinden, yönelim ile çağlar ve coğrafyalar boyunca kolektif hafızada göç, kimlik, aidiyet ve dönüş kavramlarının izlenimlerini yeniden hatırlıyor. ‘Koza’ ise dönüşümünü henüz tamamlamamış ama mevcut kimliğin içeride çözüldüğü ve yeni bir varoluş olasılığının henüz ortaya çıkmaya başladığı o eşik anından bir iz düşüm olarak beliriyor.